Onze kinderen en hun lotgenootjes

Vanuit de farmaceutische industrie is er geen belangstelling voor (financiële) ondersteuning van onderzoek naar geneesmiddelen voor energiestofwisselingsziekten. Simpel gezegd er zijn gewoon te weinig kinderen met deze ziekte dus er wordt te weinig aan verdiend!
Voor ons als ouders is deze gedachte onverdraaglijk en onacceptabel, daarom hebben wij besloten om de stichting Join4Energy op te richten om te helpen zoveel mogelijk geld op te halen voor onderzoek en ontwikkeling van een medicijn!

 
Over ons - Indy


Wij zijn Jordi en Wendy, ouders van 2 prachtige dochters! Indy van 5 en Yara van 2 jaar. Helaas heeft Indy een energiestofwisselingsziekte. Voor Indy betekent dit in het dagelijkse leven dat ze door haar spierzwakte niet kan rennen en springen, daardoor moeite heeft om met leeftijdsgenootjes te spelen, snel angstig is door haar onstabiliteit, veel sneller vermoeid is en een ontwikkelingsachterstand heeft. Verder heeft ze aanpassingen nodig zoals een driewiel fiets met trapondersteuning, aangepaste autostoel, speciale buggy, semi-orthopedisch schoeisel enz.

Na een zorgeloze zwangerschap kwam precies na 40 weken op 7 juni 2004 onze dochter Indy ter wereld. Wat waren we blij! Maar Indy huilde veel en bleek een voorkeurshouding te hebben waar ze fysiotherapie voor kreeg. Al snel bleek dat Indy achter bleef in haar ontwikkeling. Vooral motorisch. Deed geen poging om zich op te trekken, te gaan kruipen of om dingen te onderzoeken in haar omgeving. Ook in haar spraak bleef ze erg achter.

Toen ze 2 jaar was kwamen we bij een Audiologisch Centrum terecht. Hier constateerden ze dat ze nauwelijks hoorde en werden we, mede door alle andere symptomen, meteen doorverwezen naar de kinderarts. Vele, vele onderzoeken volgden met letterlijk veel pijn en verdriet van Indy’s kant en daardoor ook van onze kant om erachter te komen wat er nou precies aan de hand was.

Uiteindelijk kwamen we na een hele lange zoektocht terecht in het UMC St. Radboud, bij de specialisten op het gebied van Mito’s zoals men de ziekte in de volksmond noemt. Na 12 lange weken wachten, op 4 december 2008, was daar de uitslag; een Mitochondriële Myopathie, oftewel een energiestofwisselingsziekte. Wat er dan door je heengaat is bijna niet te beschrijven. Je bent knock out, gevloerd, het idee dat je kind niet oud gaat worden (70% overlijdt voor het 18e levensjaar), daar kun je met je gevoel niet bij. Ons meisje, ons meest dierbare bezit, ons alles. De hele toekomst was ineens weg. Een ontzettend verdrietige periode, ook voor familie en vrienden.

Daarom hebben we besloten onze krachten te bundelen en ons best te doen om zoveel mogelijk geld op te halen zodat we Prof. Smeitink en zijn team kunnen helpen bij hun onderzoek.

Indy gaat al vanaf haar 2e jaar dagelijks naar het revalidatie-centrum voor fysio,- logo,- en ergotherapie en sinds augustus 2008 gaat ze naar de Mytylschool (school voor kinderen met een lichamelijke beperking). Ze zit nu in groep 1 en heeft het, samen met haar vriendje Gerben, reuze naar haar zin!


 
Over ons - Gerben


Wij zijn Peter en Esther, ouders van 3 geweldige zoons! Vincent van 15, Rutger van 12 en Gerben van 5 jaar. Wij hebben Jordi en Wendy leren kennen in het revalidatiecentrum.

Gerben is 11 weken te vroeg geboren op 12 oktober 2004. Na de eerste zeer moeizame periode in het ziekenhuis leek er weinig aan de hand. Wel wisten we vrij snel dat Gerben doof was. Helaas kwam zijn motorische ontwikkeling niet of nauwelijks op gang en liet hij zeer veel ongecontroleerde bewegingen zien (dystonie).

Na ruim een jaar van onderzoek door de kinderneuroloog kwam eind augustus 2006 dan toch een diagnose en helaas niet zo'n gunstige. Ook Gerben heeft een mitochondriale stofwisselingsziekte (een energiestofwisselingsziekte). De officiele naam is: mitochondriale encefalomyopathie, dit betekent dat zowel de spieren als de hersenen zijn aangedaan.

Gerben is volledig afhankelijk van anderen: hij kan niet zitten, staan of lopen en zijn handen niet gebruiken. Hij kan rijden in zijn elektrische rolstoel met hoofdbesturing en hij heeft een oog bestuurde computer (MyTobii).

En natuurlijk is hij het vriendje van Indy want hij zit in dezelfde groep op de Mytylschool van het Roessingh in Enschede.

Gerbens batterij is snel leeg. Hij gaat slechts halve dagen naar school, slaapt daarna 's-middags ongeveer 2 tot 2,5 uur. Op school, 's-morgens, moet hij eigenlijk ook een paar rustmomenten hebben, maar meneer is te enthousiast om daar aan toe te geven. Bovendien heeft hij iedere dag wel een paar 'therapieën' tussen de lessen door.

Is hij thuis aan het rolstoelrijden of 'loopt' hij in zijn 'loopwagen', dan stopt dat met een half uurtje en neemt hij genoegen met toekijken.

Om zijn energie wat op te peppen en om wat extra kilo's te vergaren heeft hij een PEG sonde gekregen, een 'slangetje in de buik' waar hij 's-avonds extra sondevoeding door krijgt.

Gerben is gelukkig een erg opgewekt kind en overal voor 'in' en bovenal een enorme doorzetter. Ondanks zijn forse beperkingen blijft hij altijd proberen alles voor elkaar te krijgen.